Φαράγγι Μπολοβίναινας-Βόρεια Εύβοια

Το θρυλικό φαράγγι της Μπολοβίναινας είναι ένα μικρό αλλά εντυπωσιακό φαράγγι, κρυμμένο καλά στα πυκνά δάση της βόρειας Εύβοιας. Βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του Ξηρού όρους και το μήκος του φτάνει περίπου τα 1.400 μέτρα. Από το φαράγγι περνάει ο βασικός παραπόταμος του ποταμού Νηλέα. Το ποτάμι με κατεύθυνση από βορρά προς νότο συνεχίζει και μετά από αρκετά χιλιόμετρα στρίβει προς τα ανατολικά και συναντάει τον ποταμό Κηρέα, λίγο πριν τα νερά τους εκβάλλουν στο Αιγαίο στο ύψος του οικισμού της Κρύας Βρύσης. Είναι γνωστό και ως «Το φαράγγι του Αράπη», αλλά και «φαράγγι του Νηλέα», λόγω του ποταμού που κυλάει μέσα του. Συνήθως η διάσχιση του γίνεται από την εντυπωσιακή είσοδο στα νότια μέχρι την γέφυρα των Αμελάντων προς τα βόρεια ενώ η καλύτερη εποχή να το διασχίσει κανείς είναι από τον Απρίλιο μέχρι και το καλοκαίρι καθώς σε πολλά σημεία θα πρέπει να βουτήξει κανείς στα νερά του για να προχωρήσει στην πορεία του. Η είσοδος του φαραγγιού είναι εντυπωσιακή καθώς στο σημείο αυτό το φαράγγι είναι πολύ στενό και το ύψος του φτάνει τα 80 μέτρα. Κάθετα βράχια, μικρές λίμνες, ορμητικά νερά, μπαλώματα από χορτολίβαδα και ένα πυκνό παρόχθιο δάσος κρατάνε μέσα τους έναν μικρό πλούτο άγριας ζωής.

Το φαράγγι της Μπολοβίναινας πήρε αυτό το όνομα από έναν θρύλο που γεννήθηκε την εποχή της τουρκοκρατίας, ο οποίος εμφανίζεται σε δύο εκδοχές. Η πρώτη εκδοχή λέει πως κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας, οι κάτοικοι της Αγίας Άννας είχαν καταφύγει σε μια σπηλιά του φαραγγιού, προκειμένου να αποφύγουν τους Τούρκους. Μια γάτα ακολούθησε τους κατοίκους και έτσι οι Τούρκοι ανακάλυψαν τους κρυμένους κατοίκους. Τους ζήτησαν να παραδοθούν και να επιστρέψουν στο χωριό, όμως αυτοί δεν δέχτηκαν. Έτσι οι Τούρκοι έβαλαν φωτιά μπροστά στην είσοδο της σπηλιάς και όλοι οι κάτοικοι που κατέφυγαν εκεί πέθαναν. Η Μπολοβίναινα έβλεπε τα δρώμενα από τον βράχο απέναντι από την σπηλιά και την τραγική κατάληξη των κατοίκων, ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και τα τρία παιδιά της, δεν άντεξε και έπεσε από την κορυφή του βράχου στο φαράγγι. Μία δεύτερη εκδοχή, λέει πως η Μπολοβίναινα πήγαινε στην σπηλιά προκειμένου να εφοδιάσει τους κατοίκους με τρόφιμα. Έγινε αντιληπτή όμως από τους Τούρκους και την ακολούθησαν. Μόλις το κατάλαβε η Μπολοβίναινα, άλλαξε δρόμο και βρέθηκε στην απέναντι πλευρά του φαραγγιού. Μη έχοντας άλλο τρόπο να διαφύγει και για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων, η Μπολοβίναινα προτίμησε να πέσει στο γκρεμό από την κορυφή του βράχου.

Η βλάστηση γύρω από το ποτάμι και το φαράγγι είναι πυκνή και αποτελείται από σκίνα, αριές, βελανιδιές, γκορτσιές, ιτιές και μεγάλα πλατάνια ενώ λίγα μέτρα πιο ψηλά ξεκινάει ένα πυκνό δάσος χαλεπίου πεύκης. Από την είσοδο του φαραγγιού και προς τα νότια, ο ποταμός Νηλέας συνεχίζει την διαδρομή του με τις παρόχθιες περιοχές να γίνονται λιγότερο απότομες με μικρά ξέφωτα πλημμυρισμένα στα λουλούδια. Έτσι σε μια μικρή σχετικά περιοχή μπορεί κανείς να εξερευνήσει τέσσερα διαφορετικά οικοσυστήματα, το ποτάμι, το φαράγγι, τα απλώματα γύρω από το ποτάμι και το πευκοδάσος. Στην γύρω περιοχή φυτρώνουν πολλά όμορφα φυτά με σημαντικότερα τον κρίνο Lilium chalcedonicum, την Alcea pallida pallida, τον Tragopodon porrifolius, το Dorycnium pentaphyllum germanicum, την ανεμώνη Anemone pavonina, την Nigella arvensis rechingeri, τον κρόκο Crocus sieberi atticus, το Onosma euboicum, το ορνιθόγαλο Ornithogalum nutans, την παπαρούνα Papaver albiflorum, την καμπανούλα Campanula euboica, τον Hermodactylus tuberosus, την σιληνή Silene oligantha και τις ορχιδέες Anacamptis pyramidalis, A. coriophora fragrans, A. papilionacea, Orchis purpurea, O. commutata, Ophrys bombyliflora, O. mammosa, O. speculum και O. schlechteriana.

Στη περιοχή μπορεί κανείς να συναντήσει πολλούς εκπροσώπους της ορνιθοπανίδας. Από τα αρπακτικά εδώ ζούνε γερακίνες, σφηκιάρηδες, φιδαετοί, βραχοκιρκινέζια, χουχουριστές και μπούφοι, ενώ στα βράχια του φαραγγιού κάνουν τις φωλιές τους πολλές κάργιες. Το δάσος, το ποτάμι και οι γκρεμοί φιλοξενούν πολλά μικροπούλια, όπως γαλαζοκότσυφες, αιγίθαλους, γαλασοπαπαδίτσες, καλόγερους, δεντροτσοπανάκους, βραχοτσοπανάκους, θαμνοψάλτες, σταχτοσουσουράδες, μυγοχάφτες, πυρροβασιλίσκους, αηδόνια, μαυροτσιροβάκους, κοκκινοτσιροβάκους, καρδερίνες, σκαρθάκια, φλώρους, λούγαρα, σιρλοτσίχλονα, τσιφτάδες, κ.ά.

Η ερπετοπανίδα περιλαμβάνει είδη όπως, σαλαμάνδρες, βαλκανοβάτραχους, φρύνους, πρασινόφρυνους, τρανόσαυρες, νερόφιδα, δεντρογαλιές, σπιτόφιδα και οχιές. Στα πυκνά σημεία του πευκοδάσους ζούνε αλεπούδες, κουνάβια, νυφίτσες, ασβοί, δασομυωξοί, σκανζόχοιροι και πολλά είδη νυχτερίδων. Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι ότι στα νερά του ποταμού ζούνε ψάρια ενώ πιθανολογείται η παρουσία βιδρών που φαίνεται ότι επιβιώνουν ακόμα στα απομακρυσμένα ποτάμια της Εύβοιας.

Πως θα πάτε

Το φαράγγι βρίσκετε κοντά στην Αγία Άννα στην Βόρεια Εύβοια και απέχει περίπου 60 χλμ. από τη Χαλκίδα και 160 χλμ από την Αθήνα. Φτάνοντας στην Αγία Άννα στρίβετε προς την Παλαιόβρυση και τα Κεράμεια. Περίπου 700 μέτρα μετά την Παλαιόβρυση ξεκινάει ένας χωματόδρομος στα δεξιά. Εκεί μπορείτε να αφήσετε το αμάξι σας και να περπατήσετε τον δρόμο μέσα από το πυκνό πευκόδασος.Μετά από 1,5 χλμ. φτάνετε σε ένα πλάτωμα πάνω από το φαράγγι. Συνεχίστε από το μονοπάτι που κατεβαίνει προς τα κάτω και σε λίγα λεπτά θα φτάσετε στην κοίτη του ποταμού Νηλέα.
Advertisements

St Irene monastery

The Monastery of Saint Irene of Chrysovalantou Metochion is the monastery of St. George Ilion, which in 1990 has granted to another Brotherhood of the Mother Abbess Chrysovalanti. It is built on the camps of our Metropolis, between the grove, coastal villages and sun and has faces the tranquil bay of the Evian sea.

evia-mones-xrisovalantou1

St George Monastery

The history of the Monastery of St. George is lost in the mists of time. The monastery moved to its present location, an area located just above the Baths of Aidipsos. The site that was the old Abbey is now a small chapel in the name of St. George.

Galataki Monastery

The site which is actually fascinating as it is constructed on a hill located 200 meters above the sea, thus having a magnificent view to the Evian and the coast towards Voiotia. The monastery is dedicated to St. Nicholas.

Drimona Waterfalls

Very close to the Monastery of St. David is the village Drymona. Its name seems to derive from the extreme cold during winter in the region or the oak forests that surround the village. Near the village is the river Sipia, where one can admire the famous waterfalls of Drymona.

The petrified forest

The Petrified Forest Kerasia is located 4 km away and is one of the few existing in Europe, presenting exceptional interest. During the route through the breathtaking natural beauty, one finds the unique and protected Evia oak. Both the Petrified Forest and fossil mammals found in the region have enormous scientific interest and give the possibility of tourist exploitation.

Lake museum

For one of the prettiest villages in North Evia we will write the following lines. This is the beautiful town of Limni or Elymnio that is now the capital of the municipality.

In the area that Limni is situated was an ancient city called Elymnion.

Saint Anna’s Museum

70Km from Chalkis at an altitude of 300 meters is built St. Anna, which is the capital of the municipality Nileos. The name of the Saint Anna comes from the famous and miraculous icon of St. Anna, which is the namesake of the village church.